No

Alam mo namang hindi kita susundin, at hindi kita kailanman sinunod. Pwede kang makiusap na ingatan ko ang dangal, ang ngalan na tingin mo’y utang na loob mo sa nagbigay sa iyo ng kapangyarihan, materyal man o hindi. Malinaw iyon sa akin, pero parang hindi sa iyo. Pwede kong sabihing, ikokompormiso ko ang ilang bagay para naman hindi ka mamatay sa sama ng loob. Hindi natin piniling pagdugtungin ang isa’t isa, nandito na tayo, mas matagal ka.

Halimbawa, kung nakikinig tayo at nagbabasa at walang naiintindihan na kahit ano, anong una nating ginagawa? Ako, nagtatanong. Ikaw, nagagalit. Sa pagitan nito, may mga batong sintigas ng kasaysayan na dapat basagin. Hihintayin ko na lang anurin ng taon ang lahat. Samantala, hindi ako matatapos sa pagtatanong. Ano kayang isasagot mo kapag may mga nagtanong sa iyo tungkol sa akin. Isang gabi, humalik pa si Hudas kay Hesus bago sila tuluyang di na magkita ulit. Mabuti pa si Hudas dahil mulat sa kamalian at may pagsisisi?

May isang klase ng octopus na maganda at makamandag. Tahimik at tuso, palihim kung pumatay. Hindi ako ito. Mauuna pa akong mamatay dahil sa paghihinala mong ayaw mo namang bigyan ng klarong sagot. Ang isa sa napatunayan ko, kung mas malapit ka sa fundamentalismo, mas malapit ka rin talaga sa fasismo at konserbatismo.

Sa pelikula, laging may mga black sheep na hindi naman automatic madalas na kontrabida. May mga black sheep na nagkakaanak at sumusumpa na hinding-hindi magiging tulad ng kanilang ama at ina nila sa pagpapalaki ng anak. Eventually, magiging tulad din sila ng ama at ina nila, at sa kawalan ng matatakbuhan ay mas magiging malala pa. Sa pelikula iyon, full circle technique na ginagamit din sa pagsusulat. Ang hindi maganda rito, nagiging personal ang mga kamalian at kahinaan, na sa totoo ay sistematiko. Napakapangit gawan ng pelikula ng sistema, aabutin ka ng 400 taon o higit pa.

Balik tayo sa octopus. Tingin ko, mas nakamamatay ang katahimikan. Ang tanong na lang ay kailan.